Błąd medyczny w prawie cywilnym oznacza postępowanie sprzeczne z zasadami wiedzy i nauki medycznej w zakresie dla lekarza dostępnym (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 01 kwietnia 1955 r., sygn. akt: IV CR 39/54). W wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 08 marca 2013 r., sygn. akt I ACa 26/13, została natomiast zawarta takie stwierdzenie : ,, Istotą ochrony zdrowia pacjentów poddanych leczeniu przez specjalistów jest wdrożenie procesu leczenia, który eliminuje powikłania (zwłaszcza te typowe i częste) towarzyszące wybranej metodzie lub zmniejsza ryzyko ich wystąpienia.”.

Jaką postać może mieć błąd lekarski?

Błąd lekarski może być błędną diagnozą, zaniechaniem w czasie diagnostyki lub nieprawidłowym leczeniem.

Co stanowi podstawę do dochodzenia odszkodowania za popełniony błąd lekarski?

Należy wskazać, że postępowanie personelu medycznego było subiektywnie sprzeczne ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej oraz że miało charakter zawiniony.

Co to jest błąd w sztuce medycznej?

Według art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r o zawodach lekarza i lekarza dentysty błąd w sztuce medycznej to postępowanie sprzeczne z powszechnie uznanymi zasadami wiedzy medycznej. Obowiązkiem lekarza jest wykonanie zawodu zgodnie ze wskazaniami obecnej wiedzy medycznej, za pomocą dostępnych mu metod oraz środków zapobiegania, rozpoznawania oraz leczenia chorób, w zgodzie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.

Jakie są rodzaje odpowiedzialności lekarza?

Pierwszy rodzaj to odpowiedzialność moralna. Wynika z Kodeksu Etyki Lekarskiej i z ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty. To odpowiedzialność w odniesieniu do własnego sumienia. Lekarz ma obowiązek postępowania w zgodzie ze swoim sumieniem i aktualną wiedzą medyczną. Lekarz musi odnotować swoją decyzję w dokumentacji pacjenta i jej uzasadnienia. Może od również odmówić wykonania świadczeń zdrowotnych, które są niezgodne z jego przekonaniami. Jest to tak zwana klauzula sumienia.

Drugim rodzajem jest odpowiedzialność zawodowa. Jest podstawą są następujące ustawy: ustawa o zawodzie lekarza i lekarza dentysty, ustawa o izbach lekarskich, Kodeks Etyki Lekarskiej, jak również Kodeks Karny. Ta odpowiedzialność wiąże się z wykonywaniem danego zawodu. Gdy lekarz popełni przestępstwo albo inny czyn, który obniża zaufanie publiczne do profesji lekarza, to narusza normę zawodową wynikającą z Kodeksu Etyki Lekarskiej albo z powszechnie obowiązujących zasad współżycia społecznego. Poszkodowany pacjent może wtedy zwrócić się do Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej i taką sprawę będą rozpatrywały sądy lekarskie.

Trzeci rodzaj to odpowiedzialność cywilna. Zgodnie z uregulowaniami Prawa medycznego, jak również Kodeksu Cywilnego lekarz jest odpowiedzialny za błąd w sztuce lekarskiej, ale tylko wtedy, gdy zostanie mu udowodniona wina. Odpowiedzialność cywilna ma za zadanie zrekompensować poniesioną przez pacjenta szkodę. Odpowiedzialność ta ma nieograniczony charakter. Lekarz za popełniony błąd odpowiada całym swoim majątkiem do pełnej kwoty zasądzonego odszkodowania. Żeby była mowa o takiej odpowiedzialności łącznie muszą być spełnione dwie przesłanki: udowodnienie winy lekarza, wystąpienie szkody oraz związek przyczynowy między zdarzeniem a szkodą. Lekarz ma obowiązek zachować należytą staranność podczas wszystkich kontaktów z pacjentem.

Ostatnim rodzajem jest odpowiedzialność karna. Wynika ona z przepisów zawartych w Kodeksie Karnym. Błędy lekarskie mogą tam występować w postaci: nieumyślnego spowodowania śmierci (art. 155 kk), spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156 § 2 kk), spowodowania naruszenia czynności narządu ciała bądź rozstroju zdrowia (art. 157 § 3 kk) oraz narażenia pacjenta na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 160 § 3 kk).

Jeżeli jesteś poszkodowanym pacjentem, to zanim rozpoczniesz spór na drodze sądowej, dobrze jest po prostu udać się do lekarza. Może on przyzna, że faktycznie popełnił błąd lekarski. Wtedy wystarczy poprosić o numer policy OC. To tylko propozycja polubownego załatwienia sprawy.