Za opiekę nad pacjentem płaci ten, kto jest odpowiedzialny za błąd medyczny. Dokładniej mówiąc jest to podmiot leczniczy, w którym jest zatrudniony lekarz albo pielęgniarka. Płaci również ubezpieczyciel szpitala.

Renta na zwiększone potrzeby

Gdy zostanie popełniony błąd medyczny i pacjent potrzebuje opieki: przejściowo lub na stałe, przez kilka godzin lub przez całą dobę, sprawowanej przez jedną osobę lub przez kilka- koszt tej opieki wchodzi w skład renty na zwiększone potrzeby. O taką rentę pacjent może ubiegać się w pozwie, kiedy już zdecyduje się rozpocząć postępowanie sądowe o odszkodowanie za błąd medyczny oraz inne świadczenia.

Ciekawy wyrok sądu apelacyjnego

Nie ma znaczenia to, czy pacjentem opiekował się osobiście członek rodziny czy osoba zatrudniona z zewnętrznej firmy. Zostało to potwierdzone w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2018 roku (I ACa 1963/16, LEX nr 2478485). Wynika z niego, że jeżeli osoba poszkodowana potrzebuje obecności osoby, która będzie tylko i wyłącznie do jej dyspozycji oraz będzie pomagała poszkodowanemu przy myciu, jedzeniu i czynnościach fizjologicznych, to nie można tego uznać za luksus, tylko niezbędny wydatek.

Koszt opieki uznawany jest za koszt leczenia

Korzystanie przez pacjenta z pomocy osób trzecich i związane z tym wydatki uznawane są za koszty leczenia zgodnie z art. 444 § 1 k.c. Stanowi on, że: ,,W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.”

W związku z tym poszkodowany może domagać się zwrotu kosztów opieki, bez względu na to, kto się nim opiekował. Odszkodowanie może być wypłacane, gdy opieka jest świadczona przez profesjonalny podmiot medyczny, jak i wtedy gdy za darmo wykonuje ją członek rodziny. Tak orzekł we wspomnianym wcześniej wyroku Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Nigdy nie jest to opieka bezpłatna

To, że pacjent bezpośrednio nie płaci za opiekę sprawowaną przez członków rodziny, nie znaczy, że była to opieka darmowa. Przecież w praktyce jej wykonywanie uniemożliwia albo utrudnia członkom rodziny poszkodowanego wykonywanie w tym czasie pracy zarobkowej oraz zmniejsza dochody całej rodziny.

W jaki sposób wyliczyć wynagrodzenie dla członka rodziny lub profesjonalnego opiekuna za sprawowanie opieki nad poszkodowanym pacjentem?

Aby uzyskać zwrot tego rodzaju kosztów, należy wyliczyć: przez ile godzin w danym okresie tego rodzaju opieka była sprawowana, ile faktycznie kosztowałaby taka opieka, to znaczy jaką kwotę musielibyśmy zapłacić profesjonalnemu opiekunowi. Gdy nie mamy rachunków (zawsze lepiej mieć), to musimy opierać się na średnich cenach rynkowych za godzinę pracy opiekuna. Gdy opieka jest sprawowana przez członka rodziny, który musiał zwolnić się z pracy, to punktem wyjścia wielu sytuacjach mogą być przeciętne zarobki z ostatniego okresu ( 2 lub 3 lata przed zakończeniem zatrudnienia), nawet jeżeli wynosiły one więcej niż zatrudnienie profesjonalnej opiekunki.

Należy pamiętać również o tym, że opieka nad pacjentem jest to tylko zwykła pomoc w życiu codziennym, gdy osoba poszkodowana tego potrzebuje. Chodzi o sytuację, gdy na przykład w wyniku błędu medycznego chory nie może samodzielnie przygotować sobie jedzenia, zjeść, skorzystać z toalety lub poruszać się.

Koszt rehabilitacji i usług pielęgniarskich

Koszt rehabilitacji oraz specjalistycznych usług, które wymagają posiadania wyższych kwalifikacji, np. pielęgniarskich, to już zupełnie inna kategoria. Stanowi on dodatkowy składnik renty na zwiększone potrzeby.

 Jakie jeszcze wydatki wchodzą w skład renty na zwiększone potrzeby?

Można tu uwzględnić takie wydatki, jak na przykład: koszenie trawy, mycie okien albo dowożenie dzieci do przedszkola, jeżeli wcześniej te czynności wykonywał poszkodowany pacjent. Nie ma pewności, że sąd uwzględni takie wydatki, ale zawsze warto spróbować.