Jeżeli chodzi o roszczenia odszkodowawcze, to dosyć często w kontekście błędu medycznego, pojawia się szpitalne zakażenie gronkowcem złocistym. Czy naprawdę do zakażeń dochodzi tylko w szpitalach i czy to jest jedyna możliwość zarażenia się gronkowcem?

Czym jest gronkowiec złocisty?

Gronkowiec złocisty to bardzo groźna i szybko rozprzestrzeniająca się bakteria. Drogi zarażenia się nią są bardzo różne. Wbrew powszechnym opiniom nie jest do niego niezbędna bezpośrednia ingerencja w ludzkie ciało, na przykład zastrzyk lub zabieg medyczny.

Jak można się zarazić gronkowcem złocistym?

Można to zrobić przez: dotknięcie zakażonych przedmiotów, kontakt z nosicielem ( ta osoba nie musi mieć żadnych objawów zakażenia oraz może nie mieć świadomości, że jest nosicielem), drogę kropelkową ( gdy na przykład jesteś w zasięgu kichnięcia nosiciela), spożycie zakażonych pokarmów i płynów ( bakteria gronkowca jest odporna na działanie temperatury, więc gotowanie lub pieczenie nie spowoduje, że to jedzenie stanie się dla nas bezpieczne. Rezultatem jest zazwyczaj zatrucie pokarmowe).

Jest bardzo wielu nosicieli tej bakterii

Bakterie znajdują się najczęściej w gardle, jamie nosowej, a u kobiet również w okolicach intymnych. Z uwagi na łatwość zakażenia się bakterią gronkowca, szacuje się, że od 10 do 50 procent ludzkości jest, było albo będzie jej nosicielem. W ogóle nie muszą oni mieć objawów zakażenia, bo w wielu przypadkach zakażenie nie daje żadnych objawów. Z wieloma problemami wiąże się głównie droga pokarmowa dla bakterii. Niestety bakteria gronkowca złocistego jest odporna na wysoką temperaturę, więc gotowanie lub pieczenie, nie spowoduje, że pokarm będzie dla nas bezpieczny. Co więcej, zakażenie nie ma wpływu na smak lub właściwości pokarmu, więc nie da się go rozpoznać.

Kto jest narażony na zakażenie gronkowcem złocistym?

Najbardziej narażone są osoby, które mają bardzo obniżoną odporność organizmu. Można tutaj wymienić zarówno osoby chore, matki karmiące, jak i narkomanów. Zakażenie może mieć naprawdę różne formy i odnosić się do wielu narządów. U osób dorosłych mogą pojawić się: czyraki, liszaje i ropnie, a u matek karmiących-zapalenie sutka. Inne objawy to:  infekcje i zapalenie płuc (powikłanie po grypie), zapalenie dróg moczowych, zapalenie tchawic, mięśnia sercowego i osierdzia, zapalenie oraz ropnie mózgu, infekcje żył, posocznica i sepsa, infekcje układu kostnego oraz ropnie narządowe.

Natomiast u noworodków mogą wystąpić takie objawy, jak: liszaje skórne, zapalenie spojówek i zatrucie pokarmowe. U starszych dzieci można zaobserwować: stany zapalne narządów, zespół oparzeniowy, oraz zapalenie mieszków włosowych.

 Czy popularny jęczmień ma coś wspólnego z gronkowcem złocistym?

 Jęczmień jest to ropna infekcja, która pojawia się na powiekach. Jest to też objaw zakażenia gronkowcem złocistym. Nigdy nie można starać się usunąć go na własną rękę. Tego rodzaju zmiany w początkowej fazie mają postać swędzącego zaczerwienienia. Następnie pojawia  się opuchlizna powieki, ból i łzawienie. Zmiana zazwyczaj znika samoistnie po około tygodniu. Po prostu pęka lub się wysusza.

 Więc jak jest w końcu z tymi zakażeniami szpitalnymi?

Biorąc pod uwagę powyższego, to na pewno trzeba zauważyć, że zakażenia szpitalne to tylko niewielki procent, uwzględniają bardzo wiele możliwych dróg zakażenia. Wiele procedur higienicznych ma na celu wyeliminowanie zagrożenia zakażenia pacjenta gronkowcem złocistym. Jednak żaden szpital ani inna jednostka medyczna nie ma możliwości monitorować, czy każda osoba, która wchodzi do szpitala nie jest nosicielem tej bakterii.

Co to jest zakażenie szpitalne?

Zakażenie szpitalne zostało nabyte podczas leczenia szpitalnego. Jednak można u nim mówić tylko wtedy, gdy nie ma dowodów na to, że w chwili przyjęcia pacjenta na oddział lub w okresie intubacji ostrej choroby zakaźnej, nie był już zakażony. O winie szpitala można mówić tylko wtedy, gdy zakażenie nastąpiło w ciągu dwóch dni od przyjęcia do szpitala.

 Dowody na zakażenie szpitalne

Dowody na to, że zakażenie nastąpiło w szpitalu, muszą wynikać z bezpośredniej obserwacji pacjenta, na przykład badania rany po operacji. Zakażenie szpitalne można rozpoznać na podstawie diagnozy lekarza chirurga w czasie przeprowadzanego zabiegu lub badania diagnostycznego.