W niniejszym artykule opiszemy dokładnie rentę z tytułu utraconego dochodu. Nazywana jest ona również rentą wyrównawczą.

Stąd wynika prawo do otrzymania renty wyrównawczej?

Prawo do uzyskania renty z tytułu utraconego dochodu wynika z art. 444 § 2 kodeksu cywilnego, który stanowi, że: „Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty”.

Cel renty wyrównawczej

Zadaniem renty z tytułu utraconego dochodu jest naprawienie przyszłej szkody, która polegałaby na nieosiągnięciu zarobków oraz innych korzyści majątkowych, jakie poszkodowana osoba zyskałaby, gdyby nie doznany roztrój zdrowia w wyniku błędu medycznego.

Przesłanki uzyskania renty z tytułu utraconego dochodu

Aby otrzymać rentę z tytułu utraconego dochodu, musisz spełnić łącznie następujące przesłanki:

  1. Uszkodzenie ciała musi wynikać z błędu medycznego oraz mieć trwały charakter,
  2. Niezdolność do wykonywania pracy zarobkowej u osoby poszkodowanej musi być spowodowana przez albo być rezultatem uszkodzenia ciała odniesionego przez błąd medyczny.
  3. Osoba poszkodowana musi udowodnić całkowitą albo częściową niezdolność do wykonywania pracy.

Możliwa wysokość renty wyrównawczej

Wysokość renty jest zależna od wysokości rzeczywiście utraconych zarobków, ponieważ szkoda wyraża się w różnicy między zarobkami, które osoba poszkodowana mogłaby osiągnąć w czasie objętym rentą, gdy nie odniosła uszczerbku na zdrowiu, a zarobkami, która osiąga przy aktualnym stanie zdrowia. Bez żadnych wątpliwości dodatki oraz premie do wynagrodzenia są dochodem, więc muszą być brane pod uwagę przy obliczaniu renty wyrównawczej.

Co zrobić w takim przypadku?

Najczęściej ocenia się hipotetycznie, jakie dochody osoba poszkodowana osiągnęłaby, gdyby nie doszło do wypadku, czyli błędu medycznego. Gdy osoba poszkodowana w momencie, gdy popełniono błąd medyczny pracowała jest to stosunkowo proste. Wystarczy udokumentować zarobki, które osiągała przed wypadkiem przez przedstawienie właściwego zaświadczenia z zakładu pracy. Wysokość otrzymywanych przez osobę poszkodowaną dochodów przed wypadkiem jest wyliczana, z uwzględnieniem wszystkich jego składników. Można do nich zaliczyć między innymi: wynagrodzenie zasadnicze razem z jego pochodnymi, na przykład dodatkiem stażowym, premiami, nagrodami, nadgodzinami, dodatkową pracą. Bierze się również pod uwagę możliwości osiągania dodatkowych dochodów i inne dochody oprócz wykonywaną pracą.

Co zrobić, gdy uszczerbek na zdrowiu nastąpił we wcześniejszym okresie życia?

Sytuacja staje się o wiele bardziej skomplikowana, gdy trwała szkoda, wystąpi w dzieciństwie, podczas nauki w szkole albo na studiach, to znaczy przed podjęciem przez poszkodowanego jakiejkolwiek pracy, a nawet zdobyciem wiedzy oraz doświadczenia, które mogłoby określać, jaki zawód będzie wykonywała w przyszłości. W takim przypadku, aby ustalić wysokość zarobku, który byłby podstawą do wyliczenia wysokości renty wyrównawczej należnej osobie poszkodowanej, trzeba podejść do tej sytuacji analogicznie i przyjąć, że osoba poszkodowana osiągałaby takie same zarobki, jak jej koleżanki i koledzy ze studiów. Często stosuje się też odniesienie do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego.

Zmiany wysokości renty wyrównawczej

Wysokość renty z tytułu utraconego dochodu może się zmieniać, czyli zmniejszać się albo zwiększać zależnie od sytuacji i perspektyw osoby poszkodowanej. Zmiany wymiaru renty może domagać się  zawsze albo osoba poszkodowana albo zakład ubezpieczeń, który jest zobowiązany do wypłaty renty. Na koniec należy jeszcze dodać, że nie można zasądzić tego rodzaju renty w chwili, gdy szkoda, która stanowi podstawę ustalenia renty, jeszcze nie miała miejsca. Szkoda ta musi już wystąpić w chwili wydania wyroku w tej sprawie.