Błędy  lekarskie mają miejsce w wielu sytuacjach, które mają miejsce w procesie leczenia pacjentów. Mogą wiązać się one z bardzo różnymi konsekwencjami albo w ogóle nie pociągnąć za sobą żadnych. Mimo że błąd lekarski naprawdę wystąpił. Do błędu medycznego może dojść zarówno w wyniku indywidualnego działania lekarza albo jego zaniechania, czy personelu medycznego, ja też w zakresie działań zespołu lub jednostki organizacyjnej. W takiej sytuacji pacjent jest uprawniony do roszczeń związanych z dochodzenia odszkodowania, o których mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.) i ustawie z dnia 06 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U. z 2016 r., poz. 186 j. t.). Wraz z upływem lat, razem z rozwojem wiedzy medycznej, zmieniały się też podziały błędów lekarskich oraz ich postać. Natomiast czynny wkład nurtów naukowych, umożliwiał ujęcie tych klasyfikacji w zakres wystandaryzowanych rodzajów błędów medycznych.

Podział błędów lekarskich   

W doktrynie prawniczej i lekarskiej, występują bardzo różne podziały błędów lekarskich. Najczęściej wyróżnia się: błędy diagnostyczne (rozpoznania), błędy terapeutyczne (błędy w leczeniu), błędy rokowania (prognozy) oraz błędy organizacyjne.

Błąd diagnostyczny

Polega on albo na omyłkowym stwierdzeniu nieistniejącej choroby albo na nierozpoznaniu prawdziwej choroby pacjenta, co powoduje pogorszenie stanu jego zdrowia. Zazwyczaj do popełnienia błędy diagnostycznego dochodzi w wyniku niepodjęcia pewnych pomocniczych badań i braku właściwych informacji, braku konsultacji ze specjalistą. Można mówić tutaj o błędzie pozytywnym (lekarz uznaje, że pacjent cierpi na pewną chorobę, a tak naprawdę jest zdrowy) oraz o błędzie negatywnym (lekarz stwierdza, że dana choroba u pacjenta nie występuje, a pacjent jest chory albo rozpoznaje inną chorobę, niż tę, którą pacjent posiada). Za błąd diagnostyczny można uznać na przykład stwierdzenie nieistniejącej ciąży na podstawie wyników USG.

Błąd terapeutyczny

Ma on miejsce jako następstwo niewłaściwego rozpoznania, albo gdy mimo właściwej diagnozy, wprowadzono nieprawidłowe leczenie. Błąd terapeutyczny może wystąpić jako rezultat niewłaściwego rozpoznania schorzenia albo nieprawidłowego leczenia, gdy diagnoza została postawiona trafnie. Najpoważniejsze skutki pośród błędów terapeutycznych mają błędy operacyjne, na przykład w czasie porodu miało miejsce niedotlenienie płodu.

Błąd rokowania (diagnozy)

Błąd rokowania co do stanu zdrowia pacjenta bez podjęcia leczenia albo w przypadku leczenia, może nie mieć negatywnych skutków dla całego procesu leczenia. Jednak, gdy połączy się to z błędem diagnostycznym, może to prowadzić do bardzo poważnych następstw, na przykład stwierdzenia u pacjenta czasowej niezdolności do pracy albo uprawiania sportu, kiedy tak naprawdę jest to niezdolność trwała. Może to znacznie pogorszyć stan zdrowia pacjenta.

Błąd organizacyjny

Jego powodem zazwyczaj jest niewłaściwa organizacja placówki medycznej, jej oddziału lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych. Mogą to być na przykład błędne decyzje ordynatorów, zbyt mało specjalistów na oddziale, niewłaściwie działające urządzenia medyczne. Błędy organizacyjne powstają w wyniku nieprawidłowych decyzji osób, które pełnią w placówce medycznej funkcje kierownicze.

Co się zmieniło, jeżeli chodzi o samo pojęcie błędu medycznego?

Razem z rozwojem możliwości diagnostycznych oraz wiedzy medycznej, błąd w sztuce lekarskiej, zdarza się coraz rzadziej. Natomiast szkoda, której doznaje pacjent, nie powstała w wyniku błędu, ale niedbalstwa w leczeniu lub wszystkich innych uchybień lekarza, personelu medycznego albo szpitala. Nie zalicza się do pojęcia błędu lekarskiego, na przykład nieprawidłowo wykonany zastrzyk, zmiana leku albo jego niewłaściwe przygotowanie niewysterylizowanie instrumentów przez personel medyczny, pozostawienie ciała obcego w organizm, zbyt długie naświetlanie promieniami Roentgena, nieprawidłowe wykonanie znieczulenia. Takie przykłady można by wymieniać jeszcze bardzo długo.